ബുധനാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 26, 2009

ഓണകോടി


ചിങ്ങ മാസത്തിലെ ഒരു വെയില്ലുള്ള വൈകുന്നേരം. സുര്യന്‍ ഇന്നു പതിവില്ലാതെ കത്തി നിക്കുന്നു. മഴ പെയ്യും എന്ന് കരുതി കുട എടുത്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ നിര്‍മല അത് നിവര്‍ത്തി പിടിച്ചില്ല. നിറമില്ലാത്ത കുട നനഞ്ഞാല്‍ നിറം മങ്ങിയതാനെന്നു അറിയില്ല, പക്ഷെ വെയിലത്തു അത് പറ്റില്ലല്ലോ.
കുറച്ചു ദൂരം നടനിട്ടു തിരിഞ്ഞു നൊക്കിയപ്പൊഴ് " കണ്മണി" വരുന്നത് കണ്ടു. " കണ്മണി"... നിര്‍മല പതിവായി പോവാറുള്ള ബസ്സ്. നിര്‍മലയെ കണ്ടിട്ട് ഒന്നു സ്പീഡ് കുറച്ചു ദാസപ്പന്‍ ഡ്രൈവര്‍ ചോദിച്ചു " എന്താ ചേച്ചി, ഇന്നും കേരുന്നില്ലേ ?" ഇല്ല എന്ന് തലയാട്ടി നിര്‍മല. "കണ്മണി" ചീറി പാഞ്ഞു പോയി.
" നിര്‍മലെ, നിര്‍മലെ ".... പരിചിതമായ ഒരു സ്വരം, തന്നെ ആരോ വിളിക്കുനുണ്ട് . ഒന്നു നിന്നു നിര്‍മല. അതാ വരുന്നു "പലിശ" അമ്മിണി. പലിശക്ക് പണം കൊടുക്കുനതാണ് ഇവരുടെ പ്രഥാന തൊഴില്‍. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇവര് അറിയപെടുന്നത് "പലിശ" അമ്മിണി എന്നാണ്.
"എന്താ നിര്‍മലെ, എവിടെക്കാ നടന്നു പോവുന്നത് ?"
" ഞാന്‍ കുറച്ചു സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ പോവുകയാണ് അമ്മിണി ചേച്ചിയെ"
" ഓണകൊടിയൊക്കെ എടുത്തുവോ ? ഞാന്‍ വേണമെങ്ങില്‍ പണം തരം. "
" അങ്ങനെ ഇപ്പൊ കടം വാങ്ങി ഓണകോടി വേണ്ട എന്ന് ഞാനും രഘുവേട്ടനും തീരുമാനിച്ചു ചേച്ചി . ഞാന്‍ അല്പം തിരക്കിലാ. പോട്ടെ ചേച്ചി , പിന്നെ കാണാം". തിരിഞ്ഞു നടക്കാന്‍ തുടങ്ങി നിര്‍മല.
പിന്നില്‍ നിന്നു അമ്മിണി ചേച്ചി പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു "ഓ വലിയ അഭിമാനി, ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും ഇല്ലെങ്ങിലും എന്താണ്‍ ഗമ ". ചിരിച്ചു കൊണ്ടു നടത്തം തുടര്‍ന്നൂ നിര്‍മല.

കവല മുക്കിലെ കടയില്‍ നിന്നും കഞ്ഞിക്കുള്ള അരിയും, പുഴുക്കിന്‍ പയറും വാങ്ങി തിരിയുംബോഴാന്‍ വീട് ഓണര്‍ ശങ്കരന്‍ ചേട്ടനെ കണ്ടത്. ഒരു ലോക മഹാ പഞ്ചാര . നേരെ മുമ്പില്‍ പെട്ട് പോയത് കൊണ്ടു നിര്മാലക്ക് നിക്കേണ്ടി വന്നു. കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ മിട്ടായി ഖാന്ടാല്‍ ഉണ്ടാവുന്ന ആഹ്ലാതമായിരുന്നു അയാളുടെ മുഖത്ത്. "അയ്യോ ഇതാര് നിര്മലയോ ? എന്തൊക്കെയുണ്ട് വിശേഷം ? ഓണമൊക്കെ എവിടം വരെ എത്തി നിര്മാലെ ".
അയാളുടെ നോട്ടവും , ഭാവവും ഒക്കെ കണ്ടു നിര്‍മല ദേഷ്യം അടക്കാന്‍ പാടുപെട്ടു, അല്പം ഈര്ശ്യത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു " മഹാബലി പടിക്കല്‍ വന്നു നിക്കുന്നുണ്ടാത്രേ, ഞാന്‍ വേഗം ചെന്നിലെങ്ങില്‍ തിരിച്ചു പോവും . ഞാന്‍ പോട്ടെ ".
"ഓ തമാശ തമാശ" ചമ്മല്‍ മറച്ചു കൊണ്ടു ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു.
ഒടുവില്‍ അവള്‍ വീടെത്തി, ശ്വാസം ഒന്നു നേരെ വിട്ടു, അവള്‍ രഘുവിണ്ടേ അടുത്തേക്ക്‌ ഓടി.
കിടക്കുനുണ്ടായിരുന്നു രഘു. ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍ രഘു ഇങ്ങനെ കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പൊ മാസം ഏഴ് ആവുന്നു. ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ ഭോധമില്ലാതെ വന്ന ഒരു ലോറിക്കാരന്‍ ഇടിച്ചു വീഴ്ത്തിയ ഒരു ജന്മം. ജീവനോടെ കിട്ടി, പക്ഷെ നട്ടെല്ലിന്റെ ക്ഷതം കാരണം അരക്ക് താഴെ തളര്‍ച്ച.
നിര്മാലക്ക് പക്ഷെ പ്രതീക്ഷയുണ്ട് എന്നെങ്ങിലും ഒരു ദിവസം രഘുവേട്ടന്‍ എഴുനേല്‍ക്കും. ഇനി അഥവാ എഴുനെട്ടിലെങ്ങില്‍ തന്നെ അവള്ക്ക് പരാതിയില്ല. ജീവനോടെ കൂടെ ഉണ്ടല്ലോ അത് മതി.
"രഘുവെട്ട, ഞാന്‍ ഈ സാരി മാറ്റിയിട്ടു വരം. എന്നിട്ട് മേല് കഴുകാം കേട്ടോ . അവള്‍ എവിടെ കല്യാണി?"
" ഇന്നും നീ വൈകി എന്ന് പറഞ്ഞു അവള്‍ പിണങ്ങി ഇരിക്കുകയാണ് . നിനക്കു കുറച്ചു നേരത്തെ ഇറങ്ങമായിരുന്നില്ലേ നിമ്മി ".
"അവളുടെ പിണക്കം ഇപ്പൊ മാറ്റം ഞാന്‍ ."
"കല്യാണി, മോളെ കല്യാണി, അമ്മ വന്നു ". വിളിച്ചത് കേട്ടിട്ടും കിണറ്റും കരയില്‍ പിണങ്ങി നില്ക്കുകയാണ് കല്യാണി.
"എന്തിനാ കുട്ടാ അമ്മയോട് പിണക്കം".
"അമ്മേ അമ്മ ഇന്നും വൈകി, വാസന്തിയും, പ്രഭയും ഒക്കെ പൂക്കളത്തിനു പൂകള്‍ വലിക്കാന്‍ പോയി . ഇന്നു അടുത്ത വീട്ടിലെ ജാനു അമ്മായിക്കും വയ്യ. അപ്പൊ പിന്നെ അച്ഛന്ടെ അടുത്താര. അത് കൊണ്ടു ഞാന്‍ പോയില്ല". അവള്‍ പരാതികള്‍ നിരത്തി .
" നമ്മുക്ക് പൂക്കളം ഒരുക്കിയില്ലെങ്ങിലെന്ത , ഗാഗ്ര ചോളി യിട്ടിട്ടു ചെത്താലോ ".
ഗാഗ്ര ചോളി എന്ന് കേട്ടതും , ഒരായിരും ബള്‍ബ്‌ മിന്നി കല്യാണിയുടെ മുകത്‌.
"അമ്മേ , ഗാഗ്ര ചോളി വാങ്ങിയോ, എവിടെ കാണട്ടെ"

ഗാഗ്ര ചോളി ഉടനെ ഇട്ടിട്ടു ചന്തം നോക്കുകയായിരുന്നു കല്യാണി.
രഘു നിര്മാലയോട് ചോതിച്ചു "ഇതു വാങ്ങാന്‍ എങ്ങനെ ..........."
" ഞാന്‍ കഴിഞ്ഞ 35 ദിവസം തിരിച്ചു വരുമ്ബൊഴ് ബസ്സില്‍ വന്നില്ല. നടന്നു. "
" അമ്പടി , അപ്പൊ ബസ്സ് കൂലി ലാബിച്ചിട്ടു നീ മോള്‍ക്ക്‌ ഗാഗ്ര ചോളി വാങ്ങിയല്ലേ. "
സ്നേഹത്തോടെ അവന്‍ അവളെ കൂട്ടി പിടിച്ചു. കല്യാണിയും ഓടി വന്നു അമ്മയെ കെട്ടി പിടിച്ചു.

**************

സ്നേഹമാണ് എല്ലാവര്ക്കും എന്നും വേണ്ടത്. അതുണ്ടെങ്കില്‍ ജീവിതത്തില്‍ എന്നും ഓണമല്ലേ.
എന്നും എല്ലാവര്ക്കും സ്നേഹം നിറഞ്ഞ മനസുണ്ടാവട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു.
ഹാപ്പി ഓണം.

ബുധനാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 12, 2009

മാലാഖ കുട്ടികള്‍

ഇന്നു അഞ്ജുവിന് ഒരു സര്‍പ്രൈസ് കൊടുക്കണം. എന്നും പരാതിയാണ് സ്കൂളില്‍ നിന്നു
വരുമ്ബൊഴ് അമ്മ വീട്ടിലില്ല എന്നുള്ളത് . ഇന്നു ഏതായാലും ആ പരാതി ഉണ്ടാവില്ലാ. ലീവ് എടുത്തു. അഞ്ജുവിന് ഇഷ്ടമുള്ള മോര് കൂട്ടാനും , ബീന്‍സ്‌ തോരനും, മുട്ട കറിയും ഉണ്ടാക്കി കാത്തിരുന്നു.
അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകള്‍ സന്തോഷം കൊണ്ടു ഒന്നും കൂടി വിടരും. അത് കാണാന്‍ മാത്രം എന്തും ചെയ്യാന്‍ റെഡി .......

ഇന്നെന്താ സ്കൂള്‍ ബസ്സ് വ്യ്കിയോ ? 3 മണി ആയല്ലോ ? .......... ഇല്ല വൈകീട്ടില്ല ഇതാ ബെല്‍ അടിക്കുന്നു.

ഒട്ടും പ്രതീക്ഷികാത്ത ഒരാള്‍ കതകു തുരനപ്പോ അഞ്ജുവിണ്ടേ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ടു വിടര്നു. " അമ്മേ, ഇന്നെന്താ ഓഫീസ്'ല പോയില്ലേ ? മൈ സ്വീറ്റ് അമ്മ. " അവള്‍ കെട്ടി പിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മാ. ഒരു ദിവസത്തെ ശമ്പളത്തെകാല് എത്രയോ വിലയേറിയതാണ് ഈ ഉമ്മാ.

എട്ടു വയസ്സായി, പക്ഷെ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ഷൂസ് വരെ ഊരീ കൊടുക്കണം. വീട്ടിലുണ്ടെങ്കില്‍ ഞാന്‍ തന്നെ ചോറ് വാരി കൊടുക്കണം.

തീന്‍ മേശയില്‍ ഇരിക്കുമ്ബൊഴ് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു
" ഇന്നെന്താ അഞ്ജു സ്കൂള്‍'ല വിശേഷം. ".

" അമ്മേ ഇന്നു വിസ്മയ വന്നില്ല ?"

" നിനക്കു ഒരൊറ്റ ഫ്രണ്ട് മാത്രേ ഉള്ളു, ഈ വിസ്മയ ".

" അല്ലമ്മേ , വേറെയും ഉണ്ട് , ദിശ, സഞ്ജന, അനിത ...........ദര്‍ശന്‍".

" മതി മതി...... വേഗം കഴിക്കു അഞ്ജു".

" അമ്മേ, അമ്മയ്ക്കും എന്നും വീട്ടില്‍ ഇരുനുടെ, എന്ത് രസാ അമ്മ വീട്ടില്‍ ഉള്ളപോ . അമ്മേ , വിസ്മയക്ക്‌ ഒരു സിസ്റ്റര്‍ ഉണ്ടമ്മേ. അവള്‍ക്ക്‌ കളിയ്ക്കാന്‍ നല്ല കൂട്ടാന് അവളുടെ സിസ്റ്റര്‍. ദിശക്കും ഉണ്ട ഒരു സിസ്റ്റര്‍. അനിതയ്ക്ക് ഒരു ബ്രദര്‍. സഞ്ജനക്കും എനിക്കും ആരുമില്ല. പക്ഷെ സഞ്ജനടെ അമ്മ ഓഫീസില്‍ പോവില്ല................. അമ്മേ, എന്താ അമ്മേ എനിക്ക് സിസ്റ്റര്‍ ഇല്ലാതെ ."

" നിങ്ങള്‍ ക്ലാസ്സ്'ല ഇരുന്നു ഇതൊക്കയാണോ സംസരിക്കാര്‍. അപ്പൊ ക്ലാസ്സ്'ല ശ്രദ്ധികാറില്ല അല്ലെ".

അതൊന്നും വക വെക്കാണ്ടു അവള്‍ പിന്നെയും ചിണുങ്ങി.

" അമ്മേ, പറ അമ്മേ എനിക്കെന്താ ഒരു സിസ്റ്റര്‍ ഇല്ലാതെ ?. എനിക്ക് ബ്രദര്‍ വേണ്ട. ഒരു സിസ്റ്റര്‍ വേണം. വിസ്മയാടെ സിസ്റ്റര്‍ പോലെ ഒരു സിസ്റ്റര്‍. എനിക്കപ്പോ ഇങ്ങനെ ഒറ്റക്ക്‌ ഇരിക്കണ്ടല്ലോ . "


എട്ടു വയസ്സിണ്ടേ നിഷ്കളങ്ക ആഗ്രഹം. കളിയ്ക്കാന്‍ ഒരു കൂടപിരപ്പ് വേണം എന്ന മോഹം.
ഒറ്റ പെടല്‍ ഇത്ര ചെറിയ പ്രായത്തില്‍ തന്നെ തോന്നുമോ?

അഞ്ജു ഇന്നു നേരത്തെ ഉറങ്ങി. ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുക്കയായിരുന്നു.
7 വര്ഷം മുംബ്‌, ഒരിക്കലും ജീവത്തില്‍ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് കരുതിയ സന്തോഷങ്ങള്‍ അഞ്ജു കൊണ്ടു വന്നു. അവളുടെ " അമ്മ" വിളി കേള്‍ക്കാന്‍ ഭാഗ്യമില്ലാത്ത ഏതോ ഒരു അമ്മ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ ആ ആശ്രമത്തില്‍ നിന്ന , അവളെ ഞങ്ങള്‍ സ്വന്തമാകിയപ്പോ എനിക്ക് " അമ്മ " എന്ന് വിളി കേള്കാനുള്ള ഭാഗ്യം ഉണ്ടായി. 10 മാസം മാത്രം പ്രായമുള്ള അവളെ , ഞാന്‍ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോ തന്നെ ഇഷ്ട പെട്ടു . ആ വലിയ കണ്ണുകളില്‍ നിറയെ ഞാന്‍ കണ്ടു ഒരു അമ്മക്കായി കരയുന്ന ഒരു കുരുന്നു മനസ്. അവളെ ഞങ്ങള്‍ കൊണ്ടു വന്നു. ഞങ്ങളുടെ മകളാക്കി . അല്ല അവള്‍ ഞങ്ങളെ അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും ആക്കി.

ഇന്നവള്‍ക്ക്‌ ഒരു അനിയത്തിയെ വേണം . ഒട്ടപെടല്‍ അവള്‍ അനുഭവിക്കരത്. എവിടെയെങ്കിലും ഒരു നിര്‍ഭാഗ്യവതിയായ അമ്മ വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞ ഒരു കൊച്ചു മാലാഖ ഉണ്ടാവും. അവളെ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ വേണം. ഞങ്ങളുടെ അഞ്ജുവിനെ ഒരു ചെച്ചിയാക്കാന്‍ , അവളെ ഞങ്ങള്‍ കൊണ്ടു വരും.

******
അനാഥ-----------------------ആരാണ് അനാഥ . ഉപേക്ഷിക്കപെട്ട കുഞ്ഞോ അതോ ജന്മം കൊടുത്ത് ഉപേക്ഷിച്ച അമ്മയും അച്ഛനുമോ ?

തിങ്കളാഴ്‌ച, ഓഗസ്റ്റ് 10, 2009

ഉണ്ണികുട്ടന്‍ ചോദിക്കുന്നു



ഉണ്ണികുട്ടന്‍ സന്ധ്യക്ക്‌ കളിക്കാന്‍ പോയിട്ട് വന്നതും, ഷൂസും കൂടി ഊരാതെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. ദേവൂ മോളെ ഉറക്കുകയാണ് അമ്മ. അമ്മയുടെ സാരി തുമ്പത്ത് പിടിച്ചു നിന്നു അവന്‍ .
" ഉണ്ണി കുട്ടാ, ഒച്ച വെക്കണ്ടാ, ദേവൂ ഉറങ്ങി , കൈയും കാലും കഴുകി ഉണ്ണാന്‍ വരൂ, അമ്മ ചോറ് വിളമ്പാം".
അമ്മ മോളെ കിടത്തി തിരിഞ്ഞു നൊക്കിയപ്പൊഴ് കണ്ടത്‌, കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി നില്‍കുന്ന ഉണ്ണി കുട്ടനെയാണ്.
" എന്ത്‌ പറ്റി ഉണ്ണി കുട്ടാ ? എന്തിനാ എന്റെ കുട്ടി കരയുന്നത് ? "
" അമ്മേ , ഉണ്ണി കുട്ടന്റെ അച്ഛന്‍ മരിച്ചു പോയോ അമ്മേ "
പ്രതീക്ഷിച്ച ഒരു ചോദ്യം , പക്ഷെ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സമയത്തില്‍ ,കൂട്ടുക്കാരന്മാര്‍ വല്ലതും പറഞ്ഞിടുണ്ടാവും , അല്ലാതെ അവനിങ്ങനെ ഒന്നും ചോദിക്കില്ല.
" പറയമ്മേ , അച്ഛന്‍ മരിച്ചുവോ ?........................................... എന്തിനാമ്മേ അച്ഛന്‍ മരിച്ചത്‌ ?"
" ആരാ മോനോട് ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞത് ?"
ഉണ്ണികുട്ടന്‍ അമ്മയെ നോക്കി ഇരുന്നു. ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
"വരൂ ഉണ്ണി കുട്ടാ, നമുക്കു ആഹാരം കഴിക്കാലോ ", അവനെ വാരി എടുക്കാന്‍ നോക്കിയപ്പോ അവന്‍ ഒന്നു കൂടി അകന്നു നിന്നു.
" അമ്മേ , മരിച്ചവര്‍ എവിടെക്കാ അമ്മേ പോവുക ?"
ഇവന്‍ വിടുന്ന മട്ടില്ലല്ലോ ഈശ്വര.
" സ്വര്‍ഗത്തിലേക്ക് ഉണ്ണി ?"
" എന്തിനാണ് അച്ഛന്‍ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പോയത് ?"
" അത്.................................. അത് പിന്നെ "..... ഈ കുട്ടിയോട്‌ എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടാ മനസിലാക്കുക.
" അത് മോനേ അച്ഛന്‍ ഈ ലോകത്തില്‍ ചെയ്യാനുള്ളതൊക്കെ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും ഉണ്ണി ".
അത് കേട്ടപോ അവന്‍ വേഗം അമ്മയുടെ മടിയില്‍ കേറി ഇരുന്നു.......
" അമ്മേ, ഇല്ലമേ എല്ലാം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല, എന്നോട് അടുത്ത അവധി കാലത്തു പൂരം കാണാന്‍ കൊണ്ടോവാം എന്ന് പ്രോമിസ് ചെയ്തതാ". ഉണ്ണി കുട്ടന്‍ കരഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
അമ്മ കരച്ചില്‍ അടക്കാന്‍ കുറെ പാടു പെട്ടു.
ഉണ്ണി കുട്ടന്‍ പിന്നെയും തുടങ്ങി,
" അമ്മേ ആരാമ്മേ അച്ഛനെ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ കൊണ്ടു പോയെ ?"
" ദൈവം ."
" ആരാമ്മേ കൃഷ്ണനോ ?"
അതെ എന്ന് പതുക്കെ തല കുലുക്കി അമ്മ.
" അമ്മേ കൃഷ്ണന്ടെ അടുത്ത്‌ നമുക്കു മിണ്ടണ്ട കേട്ടോ അമ്മേ ."
കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നിട്ട് ഉണ്ണി പിന്നെയും ചോദിച്ചൂ,
"കൃഷ്ണനെന്തിനാ എന്റെ അച്ഛനെ കൊണ്ടു പോയെ ".
അമ്മക്ക് കരച്ചില്‍ അടക്കാനായില്ല, കരഞ്ഞു കൊണ്ടു അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു പറഞ്ഞു,
"അച്ഛന്‍ വളരെ വളരെ നല്ലതായിരുന്നു, അത് കൊണ്ടു കൃഷ്ണന്‍ കൊണ്ടു പോയി".
അമ്മ കരയുന്നത് കാണാന്‍ കഴിയഞ്ഞിട്ടണോ അതോ ഇനി ചോദിക്കാന്‍ ഒന്നുമില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണോ അറിയില്ല, ഉണ്ണി അവിടുന്ന് എഴുനേറ്റു പോയി.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞിട്ട് അവന്‍ വാതില്കല്‍ നിന്നു എത്തി നോക്കി കൊണ്ടു പറഞ്ഞു

"അമ്മേ, അമ്മ നല്ല കുട്ടിയാവണ്ട കേട്ടോ, ചീത്ത കുട്ടിയായാല്‍ മതി . അപ്പൊ കൃഷ്ണന്‍ അമ്മേ കൊണ്ടു പോവില്ലല്ലോ".

" ഞാന്‍ പോയിട്ട് ആകാശത്തില്‍ അച്ചന്‍ വന്നുവോ എന്ന് നോക്കട്ടെ, അമ്മ പറഞ്ഞില്ലേ അച്ഛന്‍ നക്ഷത്രമായെന്നു.........................."



*******
ഒരു ചിന്ത :
എല്ലാം കീഴടക്കി എന്ന് കരുതി മനുഷ്യന്‍ ചിരിക്കുമ്ബൊഴ് അവനെയും അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെയും തോല്പിക്കാനായി ദൈവം കണ്ടെത്തിയ ആയുധമാണോ മരണം ?

ചൊവ്വാഴ്ച, ജൂലൈ 28, 2009

സ്വപ്നങ്ങളെ ഉറക്കരുതെ ......

അമ്മയുടെയും അച്ഛന്ടെയും ഇടയില്‍ വീര്പുമുട്ടിയിരികുന്ന ആ പതിനഞ്ചു വയസ്സുകാരണ്ടേ മുഖത്തില്‍ ഞാന്‍ അവന്ടെ പ്രശ്നം/ പ്രശ്നങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. എന്റെ ഇരുവത്‌ വര്‍ഷത്തെ അനുഭവത്തെ അവന്ടെ നിസ്സംഗ ഭാവം തോല്പിക്കുന പോലെ.

ആ കുട്ടിയുടെ അച്ഛന്‍ സ്വരത്തില്‍ ആശങ്കയും , മടിയും, ഭീതിയും ഒക്ക കലര്‍ത്തി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ' ഡോക്ടര്‍, ഞങ്ങളുടെ മകന്‍ ഈ ഇടയായി ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല, ഒന്നിലും ഒരു ഉല്സാഹം ഇല്ല. ഇവന്‍ ഞങ്ങളുടെ ഒറ്റ മോന്‍ ആണ്‍. ഞങ്ങളെ സഹായിക്കണം . എത്രയും പെട്ടെന്ന്‍. അടുത്ത മാസം അവന്ടെ പത്താം ക്ലാസ്സ് പരീക്ഷയാന്‍ ".

എത്ര ചോദിച്ചിട്ടും ആ കുട്ടി എന്നോട്‌ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പുറത്ത്‌ നില്‍കാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട് ഞാന്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി അവനോട്‌ മിണ്ടാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോഴും മൌനം തന്നെ. അവന്ടെ നേരെ ഒരു കടലാസ് നീട്ടി, ഒരു പേനയും.

സാധാരണയായി ഞാന്‍ എപ്പോഴും ചെയ്യാരുല്ലതാണ് ഒരു പേനയും , കടലാസും കൊടുത്ത് എന്തെങ്ങിലും എഴുതാന്‍ പറയും. അവര്‍ മിക്കവാറും അതില്‍ കുത്തി കീറും. അവരുടെ വരകളിലും, വൃത്തങ്ങളിലും അവരുടെ മനസ്സു കാണാന്‍ എനിക്ക് കഴിയാറുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒരു പരീക്ഷനമാന്‍ ഈ കുട്ടിയോടും ഞാന്‍ ചെയ്യാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്‌.
കുറച്ചനേരം കഴിഞ്ഞ ഞാന്‍ അവന്‍ മേശ പുറത്ത്‌ വച്ച കടലാസ് എടുത്ത്‌ നോക്കി. ഞാന്‍ കണ്ടത്‌ അതില്‍ ഒരു മനോ രോഗിയുടെ വരകളും , കുത്തുകളും ഒന്നും അല്ല. വൃത്തിയുള്ള കൈപടയില്‍ അവന്‍ എഴുതിയിരുന്നു.

" പ്രിയമുള്ള ഡോക്ടര്‍,

എനിക്ക് ആരോടും ഒന്നും പറയണ്ടാ , പറയാന്‍ ഒന്നും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. ഞാന്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കാന്‍ ആരും ഇല്ല. എന്നോടും ആരും ഒന്നും പറയണ്ട.. നിങ്ങള്‍ പറയുന്നതൊന്നും ഞാന്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ ആഗ്രഹികുന്നതല്ല.
നിങ്ങളെ ആരെയും ഞാന്‍ കാണുനില്ല. ഞാന്‍ കാണുന്നത് വെറും അട്ടയിട്ട വെളുത്ത കടലാസ് കൂട്ടങ്ങലാന്‍.
ആ വെളുത്ത കടലാസുകളെ വൃത്തികെടാക്കുന കറുത്ത മഷി കുത്തുകളെ ഞാന്‍ ഭയക്കുന്നു. "

ഇത്ര മാത്രമെ അവന്‍ എഴുതിയിരുന്നുള്ളൂ. പക്ഷെ എനിക്കവണ്ടേ ഇപ്പോഴ്തെ അവസ്ഥക്കുള്ള കാര്യം പിടികിട്ടി.

അവന്‍ എഴുതിയതിണ്ടേ താഴെ ഞാന്‍ എഴുതി.

" പ്രിയമുള്ള അച്ഛന്‍ അമ്മമാരെ,

നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നന്കള്‍ പൂവണിയാന്‍ നിങ്ങള്‍ അമിതമായി ശ്രമിക്കുമ്ബൊഴ്, കരിയുന്നത് നിങ്ങളുടെ മക്കളുടെ ജീവിതമാനെണ്ണ്‍ ഓര്‍ക്കുക.
മരുന്നൊന്നും വേണ്ട, അവനെ ഒരു പുസ്തക പുഴു ആക്കാതിരിക്കുക . "

എന്ന്,
ഡോക്ടര്‍.

വ്യാഴാഴ്‌ച, ജൂലൈ 23, 2009

കണ്ടതും , കേട്ടതും...........

മനുഷ്യര്‍ പലവിധം, മനുഷ്യ മനസ്സുകളും അത് പോലെ.

*************************************************************************************

അവളുടെ ഇരുട്ടുള്ള രാവുകള്‍ക്ക്‌ നിറം പകര്‍ന് കൊടുതീരുന്നത് അവനെ കുറിച്ചുള്ള മധുര സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു. അവളുടെ ദിനങ്ങള്‍ നീങ്ങാന്‍ അവന്ടെ ഓര്‍മ്മകള്‍ മാത്രം. പക്ഷെ അവന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ അവള്‍ കടന്നുവന്നാല്‍ അവന്‍ അതിനെ " ദുസ്വപ്നം" എന്ന്‍ വിളിച്ചു.

**************************************************************************************

" അമ്മേ , വേറെ വിശേഷിച്ച് ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ. എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ഫോണ്‍ വെച്ചോട്ടെ. " അമ്മയുടെ മറുപടിക്ക്‌ കാത്തു നിക്കാതെ ഫോണ്‍ വച്ച്ചു‌ വിദേശത്തുള്ള മകന്‍.
അമ്മക്ക്‌ ആഴ്ചയില്‍ ഒരു തവണ വിളിക്കുന്ന മകനോട്‌ സംസാരിച്ച ആ നിമിഷങ്ങള്‍ വില മതിക്കാന്‍ പറ്റാത്തത്‌ . മകന്‍ പക്ഷെ " ഓ ഈ അമ്മക്ക്‌ എന്നും എന്താ ഇത്ര പറയാന്‍. ഈ കാള്‍ പത്തു ഡോളര്‍ ആയി " എന്ന്‍ കണക്കിടുങയായിരുന്നു.

**************************************************************************************

" ഇല്ലടാ ഞാന്‍ കഴിക്കാന്‍ നിക്കുന്നില്ല. ചേച്ചി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി വെക്കും. ഞാന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോവുന്ന കാര്യം . " കൂടെ താമസിച്ചിരുന്ന റൂം മേറ്റ്‌ നോക്കി നില്‍കെ രാജീവ്‌ പെട്ടിയും എടുത്തു യാത്രയായി അതെ നഗരത്തില്‍ താമസിക്കുന്ന ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക്‌. ജോലി നഷ്ടപെട്ടു ഇനി വാടകക്ക്‌ നിക്കാന്‍ പറ്റില്ല. ചേച്ചി സഹായിക്കും. അവിടെ നില്‍കാം കുറച്ചു ദിവസം.

അഞ്ചു മണികൂര്‍ കാത്തു നിക്കേണ്ടി വന്നു ചേച്ചിയുടെ വീട് മുറ്റത്ത്‌. സെല്‍ ഫോണ്‍ അടിച്ചിട്ടും എടുത്തില്ല . ഞാന്‍ വരുന്ന കാര്യം ചേച്ചി മറന്നുവോ ?

ചേച്ചി വന്നു, " ഓ രാജീവ്, ഞങ്ങള്‍ ഒരു സിനിമക്ക്‌ പോയതാ. വന്നിട്ട ഏറെ നേരമായോ. നീ കഴിച്ചു കാണും അല്ലെ. ............................അല്ല ഇനി നിനക്ക് വീട് എത്തനമെങ്ങില്‍ ലാസ്റ്റ് ബസ്സ് പുരപെടാന്‍ സമയമായി, ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോവാം വാ".

ചേച്ചി തന്ടെ കൈയിലെ പെട്ടി കാണതതാണോ അതോ ................

**************************************************************************************

" അമ്മേ , എനിക്ക് മഞ്ഞ പാവാട മതി ". അമ്മു പറഞ്ഞു.
"ഓ , നല്ല കളര്‍ , നിന്ടെ കറുപ്പിന്‍ ഇത് നന്നായി ചേരും. " അമ്മ പരിഹസിച്ചു.
എന്തിനാ നീ അവളെ വിഷമിപ്പികുനത്. അവള്‍ക്ക്‌ മഞ്ഞ മതിയെങ്ങില്‍ അത് മതി. അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു.
അച്ഛ വേണ്ടച്ച്ച. എനിക്ക് അമ്മക്ക്‌ ഇഷ്ട പെടുന്ന കളര്‍ മതി.
പത്തു വയസുകാരി അമ്മുവിന്‍ , അമ്മയെ , അല്ല അച്ഛന്റെ പുതിയ ഭാര്യയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമം. അമ്മക്കാവട്ടെ എങ്ങനെയെങ്ങിലും " ഈ നാശം ഒന്നും ഒഴിഞ്ഞു കിട്ടിയാല്‍ മതി " എന്ന ചിന്ത.

**************************************************************************************

തിങ്കളാഴ്‌ച, ജൂലൈ 20, 2009

എനിക്ക് പറയാനുള്ളത്

എനിക്ക് പറയാന്‍ ഒരു പാടുണ്ട് . പക്ഷെ സമയം ഒരു പരിമിതി ആവുമ്ബൊഴ്, വാക്കുകളും വഴുതി പോവുന്നു . ഇടക്ക് സമയവും വാക്കുകളും ഒത്തു ചെരുമ്ബൊഴ് എന്ധേങ്ങിലും ഇവിടെ പ്രതീക്ഷികാം.

ബുധനാഴ്‌ച, ജൂലൈ 15, 2009

വാടിയ പൂ മൊട്ടുകള്‍

" നന്ദു ഏട്ടാ, എന്താ ഇതു, ഇങ്ങനയൊക്കെ തോന്നുനത് തന്നെ തെറ്റാണ്. നമ്മുടെ കല്യാണത്തിന്‍ ഇനി പത്തു ദിവസം അല്ലെ ഉള്ളു . അതിന്‍ മുംബ്‌ ഇതൊന്നും വേണ്ടാ കേട്ടോ. അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത നേരം നോക്കി വന്നിരിക്കുനത് ഇതിനാണോ ? ഞാന്‍ പിണങ്ങി കേട്ടോ" . സ്വരത്തില്‍ അല്പം ശുണ്ടി കലര്‍ത്തി പറഞ്ഞു നിര്ത്തി മീര. നന്ദു പക്ഷെ അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയ മട്ടില്ല. അവന്‍ അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ വീണു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴാകള്‍ മാടി ഒതുക്കി, അവളുടെ കാതില്‍ പതുക്കെ തട്ടി , ജിമിക്കികള്‍ കിടന്നാടുന്ന ചന്തം നോക്കി നില്‍കുക ആയിരുന്നു. അത് കണ്ടപൊഴ് മീരക്ക് കൂടുതല്‍ ദേഷ്യം വന്നു. " ഒന്നു പോവുന്നുണ്ടോ ഇവിടുന്‍. അച്ഛനും അമ്മയും എത്താറായി ". " മീരകുട്ടി, എന്റെ സ്വപ്ന സുന്ദരി, എന്നോടെന്ധിനി പിണക്കം ? പത്തു ദിവസം പോയിട്ട, പത്തു മിനിറ്റ് എനിക്ക് കാത്തിരിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത അവസ്തയാനിപൊഴ്. പാവമല്ലേ നിന്ടെ നന്ദു ഏട്ടന്‍. ഈ പാവതിണ്ടേ ഒരു ആഗ്രഹമല്ലേ നിന്ടെ eശംഖു പുഷ്പം പോല്ലുള്ള ഈ കഴുത്തില്‍ ഞാന്‍ കെട്ടിയ ഈ താലി കാണണം എന്ന്. ഇന്നലെ അമ്മ ക്ഷേത്രത്തില്‍ പോയി പൂജിച്ചു കൊണ്ടു വന്നത് മുതല്‍ എനിക്കൊരു തോന്നല്‍. അത് നിന്ടെ കഴുത്തില്‍ കിടക്കുനത് കാണണം . എത്രയും വേഗം. പ്ലീസ് മീര ഞാന്‍ ഒന്നു കെട്ടി നോക്കട്ടെ. "
" വേണ്ട , വേണ്ട , വേണ്ട, ഞാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല. നന്ദു ഏട്ടന്‍ എന്റെ കഴുത്തില്‍ താലി കേട്ടുനത് വാഴത്തോട്ടത്തില്‍ ആയിരിക്കരുത്‌ , കതിര്‍ മണ്ടപത്തില്‍ , കൊട്ടും കുരവയും കെട്ട്, എല്ലാവരുടെയും അനുഗ്രഹങ്ങളോടെ , പട്ടും , പൊന്നും അണിഞ്ഞു കൊണ്ടു. അത് എന്റെ സ്വപ്നമാന്‍." അവള്‍ കരയുകായിരുന്നു .
നന്ദു പതുക്കെ പറഞ്ഞു " എനിക്കറിയാം , മീരക്ക് വിഷമമുണ്ട് , എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു മോഹം.............. ഒരു അഞ്ചു മിനിട്ട് അത് കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ മാല ഊരി എടുത്തു കൊള്ളാം...... " അവന്‍ യാചിച്ചു നില്‍കുന്നത് കാണാന്‍ കഴിയാഞ്ഞിറ്റ്‌ അവള്‍ തല കുനിഛു നിന്നു. " എടി പൊട്ടി, ആകാശത്തിലും , കടലിലും ഒക്കെ ആള്‍കാര്‍ കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ വാഴ തോട്ടത്തില്‍ നമ്മളാണ് ആധ്യം". " തമാശ പറഞ്ഞു ചിരിപ്പിക്കാന്‍ നോക്കണ്ട, എന്ത് വേണമെങ്ങിലും ചെയ്തോ ". കേട്ട പാതി, കേള്‍ക്കാത്ത പാതി അവന്‍ താലി കെട്ടി.
എവിടെയോ ഒരു മന്ത്ര ഘോഷം കേട്ടത്‌ പോലെ .

അവര്കിടയില്‍ കുറെ നേരം അസഹനീയമായ ഒരു മൌനം മാത്രമായിരുന്നു. അവള്‍ അറിയാതെ അവളുടെ മിഴികളില്‍ നിന്ന്‍ കണ്ണീര്‍ മുത്തുങള്‍ പോഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നന്ദു അത് തന്ടെ ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട ഒപ്പി എടുത്തു. " മീര , എനിക്ക് ഹരിടെ വീട് വരെ ഒന്നു പോണം. നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കാന്‍ മാത്രം ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഇന്നലെങ്ങില്‍ പത്തു ദിവസം കഴിഞ്ഞിട്ടായാലും ഞാന്‍ തന്നെയല്ലേ താലി കേട്റെണ്ടാത് . വിഷമിക്കാതെ പോയി വല്ല സ്വപ്നങ്ങളും കണ്ടിരിക്ക് കുട്ടി" .
പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കേ അവന്‍ അവളുടെ കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയ താലി ഊരീ എടുത്തു. എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടപെട്ട പോലെ തോന്നി മീരക്ക് . പതുക്കെ പറഞ്ഞു അവള്‍ " ബ്യ്കില്‍ പൊവുമ്ബൊഴ് സുക്ഷിക്കണം. വലിയ സ്പീടോന്നും വേണ്ട കേട്ടോ. ഇന്ന തന്നെ തിരിക്കില്ലേ അവിടുന്‍". ഇത കേട്ടിട്ട് കുസൃതി ചിരിയോടെ നന്ദു അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു. " എന്റെ ഭഗവാനെ, വെറുതയല്ല എല്ലാവരും പറയുന്നത്, താലി കെട്ടിയാല്‍ പെണ്‍ ഭരിക്കാന്‍ തുടങ്ങും എന്ന്. ശരി ഭാര്യെ ഉത്തരവ്‌, ഞാന്‍ വണ്ടി തള്ളി കൊണ്ടു പോക്കോളം കേട്ടോ ". മീരക്ക് ചിരി അടക്കാനായില്ല .

നന്ദു ഏട്ടന്‍ , എന്നും ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു. എല്ലാതിനും ഒരു ധ്രിതി. ക്ഷമയില്ല ഒരു കാര്യത്തിലും. കുട്ടി കാലത്ത്‌ ഒരിക്കല്‍, ഒരുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന വിഷു കണി കാണാന്‍ രാവിലെ വരെ കാത്തിരിക്കാന്‍ വയ്യാന്ദ്‌ രാത്രി തന്നെ പോയി കണ്ടു. വല്യമ്മാവന്‍ അത് കണ്ടു പിടിച്ച് ഒരു പാട് തല്ലു കിട്ടി അന്ന് .

കളിക്കൂട്ടുകാരന്‍ തന്നെ വേണം എന്നും ജീവിത്തത്തില്‍ കൂടെ എന്ന എപ്പോഴാന്‍ തനിക്ക്‌ തോന്നിയത്‌ ? മയില്‍ പീലികള്‍ മാത്രം സൂക്ഷിച്ച് വച്ചിരുന്ന പുസ്തകങ്ങളില്‍ നന്ദു ഏട്ടന്ടെ കത്തുങള്‍ വക്കാന്‍ തുടങ്കിയത് ? എപ്പോഴോ എന്നോ നന്ദു ഏട്ടനും ഞാനും തീരുമാനിച്ചു ഒരുമിച്ച്. ആദ്യം വീട്ടില്‍ പറഞ്ഞത് നന്ദു എട്ടനാന്‍ , ആര്‍കും ഒരെതിര്പും ഇല്ല. മുറ പെണ്ണല്ലേ . കല്യാണം പഠിത്തം കഴിഞ്ഞിട്ടെന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഒന്നിനും കാത്തു നില്‍കാന്‍ ഇഷ്ട പെടാത്ത നന്ദു ഏട്ടന്‍ ഒരു ജന്മം വേണമെങ്ങിലും കാത്തിരിക്കും ഞാന്‍ മീരക്ക്‌ വേണ്ടി എന്ന പറഞ്ഞു. എന്നാലും അവസാനം കണ്ടില്ലേ സ്വന്തം സ്വഭാവ മഹിമ കാണിച്ചത്‌.

ഈ നന്ദു ഏട്ടന്ടെ ഒരു കാര്യം.

സന്ധ്യ ദീപം കൊളുത്തി , തൊടിയില്‍ നിന്ന്‍ കിട്ടിയ മുല്ല മൊട്ടുകള്‍ കേട്ടുങയായിരുന്നു മീര . അകത്ത്‌ അമ്മയും അച്ഛനും കുറെ ഏറെ ബന്ധുക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നു . അവര്‍കെല്ലാം സാരിയും പണ്ടവും കാണിക്കുന്ന തെരക്കിലാന്‍ അമ്മ. അച്ഛന്‍ പാവം ഇനിയും ആരെയെങ്ങിലും വിളിക്കാനുണ്ടോ, ആഹാരതിണ്ടേ എര്പാടൊക്കെ ശരിയായില്ലേ, വണ്ടികളൊക്കെ കൃത്യ സമയത്ത് എത്തില്ലേ, അങ്ങനെ നീളുന്നു അച്ഛന്ടെ ആശങ്ങങള്‍.
" ശങ്കരാ, ശങ്കരാ...............................". വലിയച്ഛനല്ലേ അത്, പൂവ് കേട്ടുനത് നിര്തിയിട്ട് മീര എത്തി നോക്കി , തന്നെ കണ്ടിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ വലിയച്ഛന്‍ അകത്തു കേറി പോയി. വലിയച്ഛനെന്താ ഇന്നു സുഗമില്ലേ. നടത്തത്തില്‍ ഒരു വേഗമില്ല.
ഒരു കൂട്ടകരച്ചില്‍ കെട്ടാന്‍ മീര പൂ കേട്ടുനത് നിര്‍ത്തിയത്‌.
അകത്ത്‌ ഓടി ചെന്നു അവള്‍. ബോധ ശൂന്യയായി കിടക്കുന്ന അമ്മ, തലയില്‍ കയ്യും വച്ചിരിക്കുന്ന അച്ഛന്‍. വിതുമ്പി കരയുന്ന മുത്തശി , ഇവര്കെല്ലാം എന്ത് പറ്റി ? വലിയച്ഛന്‍ മീരടെ അടുത്ത് വന്ന നിറമിഴികളോടെ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു, " മോളെ, നന്ദു ..............അവന്ടെ വണ്ടി ................ലോര്രിയില്‍ ഇടിച്ചത്... പോയി.......പോയി................"

മീര ഒന്നും കേട്ടില്ല, അവളുടെ മുല്ല പൂ മാല കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു................